Jak „Why We Cook” celebruje kobiety i jedzenie poprzez ilustrację

Z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet rozmawiamy z autorką i ilustratorką Lindsay Gardner o jej procesie twórczym, celebrowaniu kobiet i uchwyceniu artyzmu kryjącego się za gotowaniem.

Źródło: https://tendlyn.com/imprint/why-we-cook/ Autor: Elly Strang Opublikowano: 2021-03-08T20:41:40.000Z Czas czytania: 8 minut

Lindsay Gardner to artystka i autorka, która pracuje głównie w akwareli i tuszu. Inspiruje się drobnymi chwilami codzienności, jedzeniem i gotowaniem, wzorami i kształtami z natury, muzyką oraz swoją miłością do opowieści i historii.

Niedawno opublikowała swoją pierwszą książkę nakładem Workman Publishing zatytułowaną Why We Cook, która bada i na nowo definiuje, co to znaczy być kobietą we współczesnym świecie kulinarnym. Książka celebruje i ilustruje historie 112 kobiet związanych z jedzeniem, w tym restauratorek, aktywistek, szefowych kuchni i domowych kucharek.

Opakowanie książki Why We Cook z użyciem niestandardowej taśmy i bibułki od tendlyn

Tutaj rozmawiamy o tym, jak udało jej się zostać opublikowaną jako osoba kreatywna, o jej procesie twórczym i dlaczego celebruje kobiety łączące się z jedzeniem.

Opisz swój styl ilustracji, a także rodzaje historii, które najbardziej lubisz opowiadać.

Pracuję głównie w akwareli i gwaszu, ale uwielbiam też rysować grafitem i tuszem oraz eksperymentować z kolażem. Moja praca zmienia się nieco w zależności od projektu, a czasami łączę materiały i techniki. Im dłużej tworzę ilustracje, tym bardziej akceptuję, że mam kilka stylów – czasem szczegółowy i realistyczny, czasem luźniejszy i bardziej interpretacyjny, czasem abstrakcyjny. Kiedyś czułam się z tym trochę niepewnie, ale teraz doceniam możliwości, jakie to ze sobą niesie. Praca nad Why We Cook obejmowała wszystkie te aspekty: proces był współpracą, wyzwaniem i inspiracją.

Lindsay Gardner

Niezależnie od tego, jak pracuję, wspólnym wątkiem w mojej twórczości jest zainteresowanie przyglądaniem się codziennym chwilom – temu, co można uznać za przyziemne aspekty naszego życia lub rzeczy, które z czasem przestajemy zauważać. Lubię zatrzymać się, by dostrzec, i lubię zagłębiać się w proces. Ten impuls sprawił, że początkowo inaczej pomyślałam o swoim związku z gotowaniem, a jedzenie i gotowanie zaczęły pojawiać się w moich szkicownikach i obrazach. Gotowanie jest częścią mojego twórczego impulsu, a kiedy uświadomiłam sobie głębię tego związku, nagle pojawiło się wiele rzeczy do zbadania. Szefowie kuchni, kucharze i artyści dzielą wiele wspólnych zainteresowań: angażowanie zmysłów, kolor, przestrzeń, kształt, fakturę. Uważam to połączenie za nieskończenie inspirujące i uwielbiałam wracać do wizualnych i metaforycznych powiązań podczas malowania ilustracji do Why We Cook.

Skąd wzięła się inspiracja do twojej książkiWhy We Cook?

Inspirowało mnie wiele rzeczy! Jestem artystką i ilustratorką, a po zostaniu matką często zastanawiałam się, jak gotowanie wpisuje się w moje życie i dlaczego to robię. Oczywiście gotowanie jest podyktowane koniecznością, ale to także o wiele więcej. W swoim życiu balansowałam wiele rzeczy i zaczęłam myśleć o tym, jak kobiety często odgrywają wiele ról, i zastanawiać się, jak gotowanie wpisuje się w większy kalejdoskop mojej tożsamości. Niektóre dni gotowanie jest niezwykle satysfakcjonujące, a inne wydaje się obowiązkiem – ale to nie jest często przekaz, który słyszymy we współczesnej kulturze. Pracowałam nad tymi pomysłami w swoim studio i zaczęłam rozmawiać z innymi kobietami na te same pytania.

Bardzo chciałam móc sięgnąć po książkę, która poruszałaby te pytania i zawierała różnorodne kobiece perspektywy, by na nie odpowiedzieć – profesjonalne szefowe kuchni i pisarki kulinarne, ale także domowe kucharki. Nie mogłam znaleźć takiej książki. Więc postanowiłam spróbować ją stworzyć. Studiowałam też literaturę amerykańską i sztukę na studiach. Czytanie zawsze było dla mnie głównym źródłem inspiracji. Historie, które czytamy, mają znaczenie. Historie pomagają nam rozwijać empatię, współczucie i wgląd, a często pomagają nam zobaczyć odbicie nas samych – połączenie. W gruncie rzeczy Why We Cook wzięło się z mojego zastanawiania, dlaczego nie ma więcej łatwo dostępnych historii, które badałyby złożoną i długotrwałą relację kobiet z gotowaniem lub celebrowałyby osiągnięcia kobiet w świecie jedzenia.

Czy to twoja pierwsza przygoda z publikowaniem? Jak zabrałaś się za proces wydawniczy?

Przed Why We Cook ilustrowałam inne książki. Ale to pierwsza, którą sama zbadałam, napisałam i zilustrowałam. Miałam niesamowite szczęście znaleźć zachęcającego i entuzjastycznego słuchacza w mojej wspaniałej agentce, Kate Woodrow (Present Perfect Literary Agency). Jako debiutująca autorka, jej doświadczenie i wgląd były dla mnie kluczowe, by przekształcić książkę z koncepcji w propozycję, a potem w rzeczywistość. Marzyłam o stworzeniu książki od bardzo dawna, a stworzenie tej książki było spełnieniem marzeń pod każdym względem.

Jako ilustratorka wkraczająca w świat wydawniczy, czy musiałaś pokonać jakieś wyzwania? Co najbardziej podobało ci się w procesie twórczym?

Wiele wyzwań! Ale lubię wyzwania. Kiedy zaczynałam pracę nad tym projektem, czekała mnie stroma krzywa uczenia się. Tworzenie książki to bardzo skoncentrowany i szczegółowy proces – jest tak wiele kroków za kulisami, które uwielbiałam – od stworzenia mapy książki, przez pisanie i szkicowanie, po wiele rund edycji i korekty, aż do układów i końcowych ilustracji. Oprócz wsparcia i mentoringu, jakie otrzymałam od mojej agentki, Kate Woodrow, miałam też niesamowite szczęście pracować z moją redaktorką Rachael Mt. Pleasant, która była nieskończenie cierpliwa wobec moich pytań i wspierała mnie na każdym kroku. Nie mogłabym tego zrobić bez wsparcia Kate i Rachael oraz nieustającej zachęty ze strony rodziny i przyjaciół.

Jednym z pamiętnych wyzwań, które pojawiło się w trakcie procesu, była pandemia. Kiedy przedszkola i szkoły podstawowe naszych dzieci zamknięto w marcu 2020 roku, byłam zaledwie kilka miesięcy po rozpoczęciu pracy nad wszystkimi końcowymi ilustracjami akwarelowymi do książki. Jak wszyscy inni, mój mąż i ja balansowaliśmy nasze harmonogramy pracy z potrzebami dzieci bez szkoły i opieki. W tym czasie stworzyłam większość końcowych ilustracji i nigdy tego nie zapomnę.

Jedną z najbardziej satysfakcjonujących części procesu twórczego było poznawanie każdej współautorki poprzez rozmowy, badania i pisanie, a następnie wybieranie aspektu ich historii do zilustrowania. Książka była skomplikowaną układanką do zaprojektowania, ponieważ zawiera wiele rodzajów treści i tak wiele współautorek – to stanowiło kolejne twórcze wyzwanie. Uwielbiałam pracować z projektantką Sarah Smith z Workman nad opracowaniem indywidualnych układów, które naprawdę podkreślają współautorki i treść. Trochę przełamaliśmy schemat w naszym procesie. Naszkicowałam każdą ilustrację w książce, kończąc rękopis. Sarah zaprojektowała całą książkę, używając szkiców jako miejscowników dla końcowych ilustracji, abyśmy mogli się nimi bawić, aż wszystko się złoży. Następnie namalowałam wszystkie końcowe ilustracje po zaprojektowaniu książki.

Poprosiłaś wiele wpływowych kobiet ze świata jedzenia o podzielenie się swoimi perspektywami w tej książce. Jaki był twój cel w dzieleniu się ich historiami? Czy myślisz, że inne kobiety czytające tę książkę uznają ich doświadczenia za wzmacniające?

Zainspirowało mnie dzielenie się ich historiami, ponieważ jako domowa kucharka zauważyłam brak kobiecych historii w mediach kulinarnych. Głosy kobiet są często pomijane i historycznie były niedoreprezentowane w świecie kulinarnym. Moim priorytetem było staranie się o włączenie szerokiego zakresu kobiecych głosów i aby współautorki dzieliły się swoimi perspektywami własnymi słowami. Moim impulsem nie było pomijanie wyzwań, ale stworzenie forum do dzielenia się autentycznym doświadczeniem i wiedzą. Kluczowe jest, abyśmy widziały odbicie nas samych w historiach, które czytamy, i abyśmy miały szansę pisać własne historie. Jest w tym poczucie nadziei, ciekawości, przynależności i połączenia. Uważam ten potencjał za nieskończenie wzmacniający i mam nadzieję, że inni też tak myślą.

Teraz, gdy książka jest już na świecie, co chciałabyś osiągnąć, gdy ludzie ją czytają? W jaki sposób chciałabyś zmienić ich perspektywę?

Ta książka zawiera głosy fenomenalnych i inspirujących współautorek, ale mam nadzieję, że podkreśla, że ta lista to tylko wierzchołek góry lodowej. Niezliczone kobiety wykonują ważną pracę w kuchni i poza nią na całym świecie, każdego dnia, zawodowo i osobiście. Zmieniamy krajobraz i kulturę jedzenia i gotowania, jakie znamy. Byłyśmy tu przez cały czas. Mam nadzieję, że ich głosy zachęcą czytelników do refleksji nad znaczeniem i mocą jedzenia i gotowania w ich własnym życiu oraz do odkrycia, jak łączy ich to z czymś większym niż oni sami. Jest tak wiele do nauczenia się i odkrycia w gotowaniu, o jedzeniu – tak – ale także o ludziach i społeczności.

Ponieważ wiele osób na całym świecie było zamkniętych w domach i na nowo odkrywało gotowanie, czy pandemia zmieniła twoje podejście do tej książki? A może wzmocniła przesłania już w niej zawarte?

Jeśli cokolwiek, pandemia wzmocniła i umocniła przesłania, które były jej częścią od samego początku, a które kobiety na jej stronach wyrażają tak jasno. Miniony rok spowodował, że wiele kobiet przedstawionych w książce musiało zmienić swoją pracę, biznesy, podejście do pisania i tworzenia. A ponieważ świat stanął na głowie, kobiety, zwłaszcza kobiety koloru, doświadczyły ogromnej utraty pracy i w ogromnej liczbie opuściły rynek pracy.

Jaka jest twoja rada dla ilustratora lub osoby kreatywnej, która jeszcze nie publikowała? Jak powinni się do tego zabrać?

Praktykuj, kieruj się intuicją i poświęć czas na tworzenie prac, które pochodzą z twojego najgłębszego źródła inspiracji. Otaczaj się wspierającą społecznością lub siecią zawodową, jak tylko możesz: szukaj ludzi, którzy zachęcają twojego twórczego ducha i nie bój się mówić o swoich pomysłach na głos. Bądź odważny w dzieleniu się swoją pracą.

Fragment z Why We Cook autorstwa Lindsay Gardner (Workman Publishing). Copyright © 2021. Ilustracje autorstwa Lindsay Gardner.